Archive for the ‘TUKS’ category

Nog goed wat hulle ons nie geleer het nie

April 24, 2009

Een ding waaroor ek regtig spyt is, is dat ek nie hard genoeg gewerk het toe ek besig was met die ‘normale’ teologie-program nie (BTh & MDiv). ‘n Hele aantal mense sal seker met my hieroor verskil. Nogtans sal hulle moet herken dat die enigste module wat ons oor die geografie van Israel gehad het, by hulle ook verbygevlieg het.

Ek sit nou dikwels met die probleem dat ek nie feite kan integreer in my historiese raamwerk nie – seker minder as party ander mense, maar dit voel tog vir my asof daar ‘n leemte is hier. ‘n voorbeeld, wat ek op ‘n paar ander oud-Tukkie (uitblinker) teologie studente uitgetoets het, is die van Sepphoris. Hier is nog ‘n plek waar mens daaroor kan lees, en hier – die laaste een is geskryf deur die direkteur van opgrawings by die plek. Sepphoris was ‘n groot stad wat naby aan Nasaret was – stapafstand, so 6km. Daar was groot gebouery in die tyd dat Jesus ‘n jong seun was in Nasaret. Dis belangrik! Niemand het my daarvan vertel tot na ek klaar geswot het nie! (Maar prof van Eck, glo ek, vertel nou die studente daarvan.) Nog ‘n openbaring – en noem my maar ‘n swaap – is dat Galilea deel was van die Noordryk. Ek dag die Noordryk het in 722vC geval, daar was niks oor nie, net die Suidryk en die Samaritane! (Hierdie een blameer ek uit en uit net op myself, nie die fakulteit nie.)

Hoekom het ons nie ‘n beter historiese raamwerk na universiteit nie?
In dieselfde asem moet ek ook noem dat ons deeglik voorberei is ten opsigte van sosiaal-wetenskaplike studies. Een van die predikante waar ek my gemeentejaar gedoen het, het genoem dat dit hom ure vat om die agtergrond studie te doen – vir my kom dit natuurlik, en die rede hiervoor kan ek eenvoudig net voor die voete van die teologie fakulteit en die Antieke Tale departement lê.

Hoe prop mens in elk geval alles in 6 jaar in?

ai, die fundies tog…

April 9, 2009

My naïewe “glo soos ‘n kind”-geloof is sekerlik ten sterkste gebreek die dag toe die ma van ‘n goeie vriendin vir my gesê het ek moet my roeping gaan heroorweeg – ek het dit beleef, of dalk het sy dit gesê, dat sy dink ek is nie meer ‘n Christen nie – dalk was sy reg, maar meer daaroor netnou.

Tydens my universiteitsjare het ek en Ferdie Mulder nogals goeie vriende geword. Die vriendskap het egter baie sleg geëindig. Ek het nog nooit regtig daaroor geskryf nie, en gaan ook nie nou nie. Ek haal maar net die woorde aan uit die enigste blogpost waar ek al daaroor gepraat het:

Some of you might remember the Ferdie Mulder case. On that note, for those of you reading Afrikaans, maybe take a look at his view and that of the church here, here and here. But actually this is just a very hurtful part of my own history, if you skip all those links it might be best. UPDATE: All these links seem to have died since I wrote this a year or so ago. If anyone know where they have gone, I’ll appreciate some tips.

Net toe ek gedog het hierdie stukkie van my geskiedenis is agter die rug, toe ontdek ‘n paar mense dat daar geblog word by teo@up deur ‘n klompie teologiese studente, en dit word hulle favourite plek om te comment. Ek is nie seker waarmee hulle besig was nie, maar ek vermoed dat die teorie basies was dat as jy die leerling verkeerd kan bewys, dan is die leermeester outomaties skuldig, of so iets. Hulle het elkgeval duidelik hulle mes hoofsaaklik vir dosente by UP ingehad.

Comments soos hierdie, waar van ons tot bekering opgeroep is, moes die eerste tekens gewees het dat hierdie gesprek nêrens heen oppad is nie.

Wat dit ook duidelik moet maak is al die massas uitnodigings na ‘n persoonlike ontmoeting, en ‘n gesels oor hierdie teologiese sake rondom koffie. Ek nommer sommer die links: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10. Die uitnodiging het lank gestaan, maar skynbaar verkies die aanhangers van watookal mens hierdie beweging moet noem om liewers beskuldigings rond te gooi op die internet. Ek moes tot die konklusie kom dat hulle nie regtig belangstel in gesprek, soos wat Matteus 18 ons tog na roep nie, maar suiwer in publieke afkraking van die ander. Die van julle wat bekend is met die sosiaal-wetenskaplike navorsing, of selfs net die kruisigingsverhalwe fyn gaan lees, sal dit erken as ‘n soortgelyke trick as waarmee die Joodse leiers besig was rondom die kruisiging. As jy nie bekend is met hierdie navorsing nie, maar graag meer sal wil weet, staan die koffie-uitnodiging vir jou ook. Persoonlike ontmoetings is nogals belangrik vir die emerging crowd, vra maar vir Guillaume

‘n Paar ander dinge het my ook by die punt gebring waar ek hierdie post skryf. Een daarvan is onlangse comments wat my net laat besef het dat hierdie kommentatore ‘n totale gebrek aan insig rondom die kerkgeskiedenis openbaar. In ‘n comment wat ek gedelete het omdat dit my voorwaardes nie in ag geneem het nie (ek sal dit email aan enigiemand wat sou belangstel om te sien), is artikel 2 van die NGB as panenteïsties beskryf… nou, as my onderskrywing van die NGB problematies begin raak, dan weet ek nie meer waarheen vorentoe met die gesprek nie. As die feit dat ek met Paulus saamstem oor die algemene openbaring in die natuur (Romeine 1:20) van my ‘n “nie-Bybelse Christen” maak, dan maak dinge vir my nie meer sin nie.

Seth Godin skryf nogals mooi daaroor dat partymaal moet jy maar net ophou terugkyk en werk vir dit waarin jy glo. Ek het Tribes net gisteraand klaargelees. As ek nou woorde uit Lukas 9 heeltemal uit verband kan ruk (of dalk nie), dan is dit iets soos:

“Iemand wat die hand aan die ploeg slaan en aanhou omkyk na wat agter is, is nie geskik vir die koninkryk van God nie.”

Fundamentalisme maak vir my sin. Face it, ons leef in tye waar die kerk verander. Tyd era van Christendom is verby (bl 11-12 van my mini dissertasie van laas jaar, of massas en massas bronne in boeke en op die internet wat jy hieroor kan gaan raadpleeg), en in tye van verandering dan het jy altyd teruggrypings. Fundamentalisme is ‘n voorbeeld daarvan, net jammer hulle gryp terug na iets wat jy nie op enige plek in die geskiedenis van die kerk gaan kry nie (gaan lees gerus Luther, Calvyn, Aquinas, of enige kerkvader).  Ek gaan egter nie langer terugkyk na die pad van die fundamentalisme nie, maar vorentoe op die pad wat ek glo God my gelei het.

Nou, die punt van hierdie ellelange post: Hier by die anderkant het ek gekies vir ‘n anderste benadering. In die woorde van een van hierdie kommentatore, Amanda:

In die ontluikende kerk gaan dit nie oor eng doktrines nie, maar ‘n eerder oor die vestiging van God se Koninkryk hier op aarde deur te lewe in die weg van Jesus.

Ek sou kon sê dat dit vir my oor ‘n paar ander dinge ook gaan, maar daai is nogals ‘n nice opsomming.

Dus, groet ek julle. Ek sit my reis voort om te soek na God hier van die anderkant af. Ek kan julle waarborg dat Tom Lessing sal kommentaar lewer op hierdie post, maar siende dat ek nie weer daarheen gaan link nie, sommer nou die link. Dit is dan ook sommer die blog waarheen ek jou verwys as jy die heksejag op bykans enige predikant van die NG Kerk wil volg. Ek neem vrymoedigheid om vrylik comments te delete wat op hierdie blog verskyn wat enigsins aan hierdie heksejag deelneem, en nie dialoog (soos David Bosch dit mooi verduidelik het) bevorder nie. So weet dit, Kobus, Thomas, Amanda, DTW en wie ook nog lus het vir comment hier. Ek beveel aan dat jy die IMonk se comment policy gaan lees, want ek like dit, en maak dit sommer nou myne ook. Dit geld ook vir my ander blogs.

Daarmee groet ek dan.

op ‘n “kerk-manier”…

November 17, 2008

So, ons is nou proponente! Sterkte (ek het besluit sterkte is meer in orde as geluk in hierdie geval) ook aan Nicole en Tiaan, wat hier blog, en ook die ander vriende wat saam ons daar gestaan het…

Ons het geleentheid gekry om dankie te sê. Almal het dadelik geweet Nicole moet praat, sy is immers die een wat ons verteenwoordig, wat instaat is om almal in liefde bymekaar te hou. Om een of ander random rede is ek ook aangesit om daarmee te help. Nou, oor die hele dankie speach wil ek nie veel sê nie, behalwe dat ek amper begin tjank het toe ek op ‘n plek bietjie in kort die storie van ons klas vertel het, en ook toe ek…

… dit is waaroor hierdie post gaan, oor die eerste keer toe ek ampre getjank het (die storie was die tweede keer). Mens sonder mos nie mense uit as mens dankie sê nie, mens praat oor ma’s en pa’s en boeties en sussies, en dominees en sondagskool tannies, en proffies en klasmaats… maar ‘n paar mense moes uitgesonder word. En oor en oor sou verskillende mense uit die klas sê dat vir wie ons moet dankie sê is ons drie proffies wat aangekla is gedurende ons swot-tyd. Ja, op die detail wil ek nie nou ingaan nie, dis genoeg om te sê dat dit flippen sleg was, en dat die ringe uiteindelik bevind het dat die klagtes ongegrond was.

Het ek gesê dit was sleg? Dit was vrek sleg! Vir ons, maar ook vir hulle. Partymaal kon ons dit sien. Meeste van die tyd het dinge maar net aangegaan soos altyd, maar ons het geweet… dit is sleg. Waarvoor hulle uitsonder? Wel, vir die manier waarop hulle dinge hanteer het. Jy sien, daar is ‘n kerk manier waarop dinge hanteer word. En hulle het dit vir ons gewys. Hulle het vir ons iets geleer van hoe mens optree die dag wanneer die kerk jou begin aanval…

Ek kan nie sê ek gaan die voorbeeld volg nie, partymaal is ek lekker hardekop. Hopelik is dit natuurlik nooit nodig nie, maar op ‘n manier wonder ek… maar as ek ooit op ‘n punt kom waar dit nodig is, hoop ek dat ek hulle voorbeeld gevolg sal kan kry.

Hoekom net ons?

September 22, 2008

Saterdagoggend kom een van die emeritus-dominees in ons gemeente by my besoek aflê (hy het nie kom kuier nie, hy het kom besoek aflê). Hy wou ‘n klomp goed weet, oor my planne vir volgende jaar, wat sekere goed op ons afkondigingsblaadjie beteken…en wat by die fakulteit aangaan. Ek het sommer van vooraf kwaad geword. Nie dat ek enigsins mind om Proff Jurie, Julian en Dirk te verdedig nie, nee glad nie. Maar daarna het ek in die BY in Beeld gelees van hierdie accusations wat daar ALWEER teen die fakulteit is, blykbaar oor iets wat Prof Cas vir Prof Hoffie gesê het of hoe hy hom behandel het of sulke crap.

En ek het pissig gevoel. Hoekom is dit altyd NET Tukkies se fakulteit en sy dosente en NET die NG Kerk wat onder elke Jan Rap en sy maat se skoot kom? Hoekom word ons uitgesonder as die uitverkose target vir die land se godsdienstige probleme? Elkeen het ‘n vrye sê oor die NG Kerk, en glo my daar is baie mense binne die geledere (om dit nou maar so te noem) wat ‘n moerse effort insit om die beste te doen wat hulle kan.

Die vorige aand het ek saam met NG vriende gekuier wat in die week na een of ander Pastor Joshua se Heavy! Charismatiese! Pentekostalistiese! Toronto-blessing-agtige! Bybelstudie toe gaan. Hy het toe weer blykbaar iets te sê gehad oor die NG kerk en het ook kamstig iets gesê van die “hemele” of goed waarvan daar in genesis 1 gepraat word. Ek strip my moer toe sommer net daar vieslik. Mense wat nie die moeite doen om goeie eksegese te pleeg nie, kan met alle respek asseblief hulle lemoene vat en vakkaf. Jy prop nie twak in mense se koppe en noem dit dan inspirasie van die Gees nie.

En Tukkies se fakulteit, en die NG Kerk, en Professors Jurie, Julian en Dirk het my hierin gehelp. Dankie. Amen.

UITNODIGING NA ‘N AANBIEDING VAN PROF DIRK SMIT OOR DIE VRAAG: “WAT IS PUBLIEKE TEOLOGIE?”

April 14, 2008

Wel vriende, vir die van julle wat belangstel is die vraagstukke oor hoe die kerk se rol binne ‘n publieke omgewing moet lyk, is hierdie dalk ‘n goeie geleentheid. Publieke teologie vra na die teologie se bydrae in die gesprek oor hoe die samelewing funksioneer, dit vra ook na hoe die kerk se rol moet lyk binne die samelewing. Die veld is ‘n oorvleueling van Missiologie, Etiek, en bietjie Praktiese Teologie, maar natuurlik kan ons nie hieroor praat sonder die insigte van die Bybelwetenskappe en Teologie nie.

Die Sentrum vir Publieke Teologie herhaal hiermee ‘n uitnodiging aan diegene wat meer oor publieke teologie wil weet na ‘n aanbieding oor die vraag: “Wat is publieke teologie?” deur prof. Dirk Smit van die Fakulteit Teologie, Universiteit van  Stellenbosch. Prof. Smit is ‘n stigterslid van die Beyers Naudé Sentrum vir Publieke Teologie en ‘n kenner van die publieke teologie.

 

Prof. Smit sal sy aanbieding op Woensdagmiddag 23 April vanaf 14:30 tot 17:00 (met onderbreking vir tee) in die Teologiegebou, saal 2-1 op die hoofkampus van UP hou. Bywoning is gratis. Dit sal egter waardeer word as u per e-pos vir prof. De Villiers sal laat weet as u die aanbieding sal bywoon. (etienne.devilliers@up.ac.za

 

Moenie hierdie geleentheid om ‘n internasionaal erkende kenner van die publieke teologie te hoor praat, misloop nie!

In antwoord oor die vraag oor postmodernisme in ons opleiding

Maart 30, 2008

Sonkind vra die volgende vraag op Attie se blog:

Attie, nou wonder ek net, as daar soveel verandering nodig is om mense weer te laat kerk toe gaan en na die dominee luister, word die huidige en toekomstige teologiese studente voorberei hierop, lyk hulle studieplan en vakke anders as vandag se dominees? M.a.w. word die studerende dominees post-modern geleer?

En hoe kan dit gebeur, as die lektore dalk nog vasgevang is in die ou manier van dominee wees? Of vra ek nou dom vrae?

En aangesien Attie na my verwys eerder as om te antwoord, poog ek tog om die vraag so eerlik moontlik te antwoord. Ek hoop van julle ander studente sal ook inchip en ‘n bydrae lewer.

Ek het ‘n groot liefde vir die fakulteit op Pretoria, en daarom is dit vir my lekker om aan die een kant te kan sê die ouens is by met wat aangaan, en sleg om aan die anderkant te sê ek het ervarings gehad waar ek voel dat die mense is heel agter die berg. Die fakulteit het vir my die postmodernisme oopgebreek, daaroor het ek geen twyfel nie. Dit het my o.a voorberei op die emerging gesprek. Die reaksie van van die senior teologiese studente op iets soos “A new kind of Christian” van Brian Mclaren, toe van ons dit gelees het, was dat dit niks nuuts was nie, wat hy skryf is wat ons vir onsself moes uitfigure om te survive in ons eerste 3 jaar van teologiese studies. Toe Tony Jones hier was het Tiaan iewers in ‘n breuk gecomment “dit was nou ‘n baie goeie opsomming van 4 jaar se teologiese studies”. So aan die een kant ‘n absolute “ja ja ja”. Die fakulteit lei ons op vir ‘n nuwe era van kerkwees.

Maar soos reeds genoem, daar is ‘n ander kant. Daar was ook die geleenthede waar ek gevoel het ek word in ‘n boks gedruk om dinge op ‘n manier te doen wat ek TOTAAL ongemaklik mee is. Nou of ek postmodern is moet ander maar besluit, maar as ek wel iets van die postmoderne op natuurlike wyse geïntegreer het in my wese, dan beteken dit my gutt-feel sê dat hier nog iets van ‘n ou benadering verkondig word. Twee slegte ervarings hier rondom staan vir my uit, albei kan ek darem gelukkig sê was in die klas van afgetrede dosente, so nie die ouens wat nou by ons is nie. In die een klas was daar ‘n permanente argument (die periodes wat ek wel bygewoon het, want meeste het ek gekies om te bank a.g.v beter dinge om te doen as hierdie spesifieke klas) was tussen my en die dosent waar ek enigeiets wat na postmodern ruik moes verdedig. ‘n Ander ervaring was ‘n gryskop oom wat my ‘n modernis verklaar het a.g.v my interpretasie van ‘n sekere Pauliniese teks, dit was ook na ‘n redelike debat. Toe die gryskop oom my ‘n modernis noem, het ek besluit om maar die debat te los.

Goed, so daar is twee kante. Ek is tempted om meer spesifiek te wees oor waar ek watter kant beleef het, maar kom ek sê dit maar net so: In die proses wat my moes leer dink, het ek gevoel die postmoderne is geïntegreer in die kurses, in die proses wat my moes leer doen (as mens nog so ‘n skeiding kan maak vandag), het ek gevoel dit is nog nie werklik geïntegreer nie. Dus in kort, ek dink die fakulteit het die postmoderne epitemologies en filosofies geïntegreer, maar was nie instaat om ons te leer hoe ons die dag-tot-dag take in die gemeente aanpak binne ‘n postmoderne era nie.

Die implikasie van wat ek sê? Die fakulteit het vir my die tools gegee om myself voor te berei vir die bediening in ‘n postmoderne tyd, ek moet egter self nog baie werk dag tot dag doen om die realiteite van die praktyk uit te figure. Maar dan weer, is dit nie wat ons van ‘n universiteit verwag nie?

Wel, en dit is die meeste wat ek nog ooit postmodernisme in een post gebruik het. Ek haat eintlik dit term, want dit maak gesprekke baie moeilik as ons elkeen iets anders daarmee bedoel, en nee, ek gaan dit nie probeer definieer vinnig nie, dit is iets wat net oor koffie gebeur:-)

wat het ons geleer op fakulteit?

Maart 12, 2008

So, wat leer ons nou eintlik vir 6 jaar op Fakulteit? Ja, party lidmate dink hulle dominees het niks geleer nie, en ek is bevrees, daar is mense wat deur die 6 (of 7 in die verlede) kom sonder om iets te leer, maar wat van die ander? In klasgesprekke het dit duidelik geword laas week dat ander dieseflde antwoord het as wat ek al baie gedink het: Eksegese!

Ek het my lysie van modules wat my kop regtig geswaai het in die laaste 6 jaar. Ek gaan nie nou die hele lysie opnoem nie, sal dalk iewers as enige iemand belangstel. Maar met na ‘n paar verwys. Prof Steyn se module oor Lukas was ‘n definitiewe draaipunt in my lewe. Toe hierdie man vir my kom leer hoe om werklik versigtig met die Bybel se teks om te gaan, hoe om te lees, en weer te lees, en partymaal raak te lees wat jy heeltyd misgekyk het, het hy vir my ‘n wêreld kom oopbreek.

Vra jy my hoe om te preek, sal ek so bietjie babbels hap, ek kry darem gepreek, maar ek weet nie altyd regtig hoe maak mens nou preek nie. Ek glo pastoraat is ongelooflik belangrik, maar hoe om dit aan te pak bly vir my maar duister, ja, ook die Narratiewe benadering kan ek nie sê ek het onder die knie nie. Wat is die 20 groot Etiese benaderings? Nee, ek’s nie seker nie. So kan ek aangaan. Ek het baie geleer, orals baie geleer, maar nêrens meer as by die Eksegese nie.

Goed, vir die wat nie my akademiese slag volg nie. Eksegese is basies die kuns van tekste verstaan. Dit gaan oor hoe lees ek Bybel. Ek het nog vrek baie om hier te leer, maar as jy my in die middel van die nag wakkermaak, dan sal ek jou kan sê wat mens veronderstel is om te kyk: Historiese konteks, teologie van die boek, plek van die perikoop, struktuur van die teks, belangrike woorde in ‘n teologiese woordeboek, ‘n paar goeie kommentare. Ja, ons doen dit nie almal dieselfde nie, en hierdie is ook nie noodwendig my lysie, of die een wat ek geleer is nie, maar net om te wys, iewers het iets vasgesteek.

Dalk was dit net ons klas? Dalk was dit die storie van ons klas dat eksegese vir ons belangrik geraak het? Ek weet nie, maar dit is deel van ons gemaak op ‘n manier wat ek hoop nooit weer uit ons gehaal word nie, al lag die dominees vir ons omdat ons dink dis belangrik, omdat ons worry oor Griekse tekste en kommentare.